Fiedelewie

Ik ga graag voetbal kijken.  Zeker een match zoals vandaag, Standard-Anderlecht.  Ik doe dan een Standardshirt aan en ik kies een van mijn sjaals.  Vandaag kocht ik ook het nieuwe shirt, het blauwe. Omdat het toch zo cool is.

Voor de match drink ik wat pintjes.  Tijdens de match roep ik, spring ik, vervloek ik spelers en scheidsrechter. Ik scandeer de liedjes mee. Dat kan ik allemaal, vrouw zijnde.

De opluchting als Jovanovic -eindelijk nog eens- in toegevoegde tijd een winnende goal scoort is bij mij even groot als bij de andere supporters.

Dan wordt er op, tegen en rond elkaar gesprongen, oké, iets minder leuk, maar I’m still in.

Het enige wat ik nooit zal kunnen en evenmin ooit zal begrijpen, is het markeren.  Het overal achterlaten van de plas.  Het urineren in het openbaar.  De stoep bevuilen.  In hoekjes duiken en het allemaal laten gaan. Een stinkende pest rond Sclessin.

Ik ben een zindelijke voetbalsupporter.