Fiedelewie

Dezer dagen moet ik weer veel gebruik maken van het openbaar vervoer.  Ik heb dat nooit graag gedaan, en dan voornamelijk door de andere mensen op zo’n ding.

Een categorie mensen die niet van de bus weg te slaan is (en wie kan hen verwijten?) zijn bejaarden.

Vooral bomma’s maken lustig gebruik van de bus en ze hebben hierbij hun geheel eigen code ontwikkeld.  Zo ruiken ze elkaars muffe lucht van meters afstand bij het bushokje. Ook al kennen ze elkaar niet, er wordt uitgebreid verteld welke bus ze gaan nemen, waarom, welke ziektes ze hebben en wat er die dag in de supermarkt/op de markt gebeurde (meestal is hen een groot onrecht aangedaan, want respect voor de ouderen, dat is niet meer zoals vroeger, nietwaar?).  Porrend met hun vijf zakken en hun gratis buspasje banen ze zich een weg op hun bus.

Gisteren ontdekte ik dat bomma’s ook nog eens erg koppig zijn.  Er waren haltes afgeschaft.  Dit was duidelijk aangegeven.  Toch vertikten de bomma’s het om te wijken van hun geliefde halte.  Eentje riep zelfs letterlijk ‘ik heb hier altijd al de bus genomen, dus waarom zou ik dat vandaag niet kunnen doen?‘.  ‘t Is toch waar zekers?