What’s up doc
Vandaag ging ik naar de dokter. Een dokter waar ik nog nooit geweest was.
Een echte dokter moet je joviaal tegemoet komen en een in een witte jas gehulde arm uitsteken om dan, onbevreesd voor je eventuele smerige bacteriën, je een forse, geruststellende hand te geven. Een hand die zegt: goed, ik ga je misschien betasten, maar ik ben uiterst professioneel en heel erg kundig.

Oké, zelfs de witte jas moet niet. Maar een dokter ziet er uit als een dokter.
Deze deed dat niet.
Ik was al zo vriendelijk om zelf een diagnose te stellen. Ze vroeg me wat het probleem was, en ik zei een oorontsteking. Wat effectief zo bleek te zijn.
Nu, als iemand anders mijn werk voor me doet en ik zou er desalniettemin 21,60 euro voor vragen, ik zou best lachen en vriendelijk wezen.
Zij niet.
Dokter is best een smerig beroep, per slot van rekening teer je op iemand anders zijn pijnen. Ik eis dan ook een sympathieke, vriendelijke, gezondheid uitstralende mens die meelevend kijkt als ik over mijn leed vertel.
Gelukkig kreeg ik een troostend Hydro-Protect Eucerin hydrating & protecting cream sensitive skin-staaltje bij de apotheker.
Het leven is hard. Dat is zo.
P.S. Mijn dokter gaat ook pas gemeend lachen als ze haar geld krijgt.