Merci Dieumerci (en de rest, natuurlijk)
Leve de Lama en leve Nike: gisteren mocht ik met een bende bloggers naar Sclessin, waar Standard uitkwam tegen Sampdoria.
Dirk, Christophe, Boskabout, Nettooor et moi trokken ingeblikt in een van richting Luik om de gouden voeten van Mbokani in roze schoenen te zien.
Eer het zover was mochten we met z’n allen in de salon d’honneur profiteren van champagne, foie gras, en meer van dat fraais.
Daarna was het uiteraard feesten in de hel van Sclessin. Standard gaf er zijn Europese naamkaartje duidelijk af met goals van De Camargo, Onyewu en Jovanovic. De langharige Italianen van Sampdoria waren feitelijk nergens te bekennen en de ingevallen Cassano scoort duidelijk beter in bed dan op het veld.
Tot slot mochten we in de VIP-club wachten tot Mbokani de kleedkamers uitkwam, voor een meet & greet met hem en zijn Nike Mercurial Vapor Rosa’s. Of hij weer ergens klem zat of niet zullen we wel nooit weten, maar na even wachten mochten we dan toch op de foto met Dante, De Camargo en Defour.
De beste foto is die van Nettooor met Dante. Omdat zijn lach de avond mooi weergeeft natuurlijk!
Graag gedaan. De sfeer zat er duidelijk goed in!
Ik ben jaloers op de hele ervaring, behalve de foie gras.
P.s. Cassano was het typevoorbeeld van de volgevreten vedette. Hij heeft net iets te fel naar ronaldo opgekeken me dunkt
Super Fiedelewie! Tof dat ik heb je mogen persoonlijk ontmoeten. Leuk sfeertje en aangename herinneringen! Tot op een twunch of een barcamp of een open coffee of …