Twee weken geleden mocht ik voor het eerst een echo laten maken. Eentje van mijn achillespezen.
Ik beweeg me namelijk al een tijdje voort met de schwung van een tachtigjarige. Ik ben trouwens vaak jaloers op het looprek van diezelfde bejaarde en zijn mogelijkheid om pijnloze jeugd van buszitjes te verjagen. Maar dit terzijde.
In het Heilig Hartziekenhuis te Leuven had ik hoge verwachtingen van het maken van zo’n echo. Ik hoopte op grote machines, dokters die achter glas toekeken en op een computerscherm mijn binnenkant zien verschijnen, en een of ander blits schort.
Zeker toen een al wat oudere man (die zich nog altijd veel vlotter voortbewoog dan ik) me kwam melden dat ‘het machine klaar was’ huppelde ik (in gedachten weliswaar) richting de deur die me werd aangewezen.
Daar moest ik helaas nog een tijdje plaatsnemen op een stoeltje aangezien de Mevrouw van Het Machine het nog te druk had met vertellen tegen een zuster over de zwemles van haar kind.
Niet getreurd, ik genoot wat van het bizarre industriële interieur.

Vast zeer bijpassend bij de zware machine, dacht ik dan.
Na enige minuten begon het verhaal van de Mevrouw en het wachten me te vervelen en liet ik aan de oudere man weten dat het wel eens tijd werd voor mijn mooie, inwendige foto’s.
Wat een teleurstelling toen er helemaal geen groot machine bleek te zijn! Bovendien was de Mevrouw van het Machine dat eigenlijk helemaal geen echt groot Machine is redelijk boos op mij, omdat ik haar gesprek over de zwemles had afgebroken weet je wel, en ze was net aan het gedeelte over het Marokkaantje met watervrees, hahaha.
Nadat ze me had volgesmeerd met smurrie en wreed hard over mijn bommapezen had gestreken weigerde ze me ook nog eens meer uitleg te geven over hoe mijn innerlijke zelf zich voor haar manifesteerde.
Dat verdict viel een paar dagen later: overbelasting met beginnende verkalking, oftewel achillespeestendinose met beginnende calcificatie bilateraal.
Eergisteren maakte ik mijn eerste afspraak met een kinesist. Vriendelijke mensen wisten me al te vertellen dat zoiets Heel erg veel Pijn doet.
Tags: achillespees, echo, kinesist, pijn, radiografie
Succes ermee!
Merci! Het is deze avond om 20u te doen.
Heb je de kinesist niet overleefd of is er een andere verklaring voor je stilzwijgen sindsdien?
Ik ben nog niet terug gegaan, ben ondertussen al doorverwezen naar fysische geneesheer etc etc!
Hoe zou het nu met je gewrichten, ledematen en pezen zijn, vraag ik me af.
[...] tijdje geleden schreef ik een blogpost over hoe ik een echo ging laten maken van mijn achillespezen. Eind 2009 begon dus, na bijna een [...]