Zo niet, dan ben je waarschijnlijk gewoon niet zo geeky.  Of dan ben je een van die Apple fanboys.

Zo wel, dan ga je misschien ook net als ik aaahaaa! denken bij het volgende bericht.

En dan weer meewarig het hoofd schudden.

“De grootste internetverkiezing van het jaar” zegt Clickx zelf, en dat je tot drie sites mag kiezen in 22 verschillende categorieën .  Maar dat moet niet helemaal, één site kiezen is ook goed en je mag naar hartenlust categorieën overslaan.

Maar die categorieën, daar heb ik zo mijn eerste bedenkingen al bij.  Zo heb je bijvoorbeeld zowel de categorie ‘Steden & Gemeentes’ als ‘Stadblogs’.  Tot daar aan toe, maar ik woon bijvoorbeeld in Leuven en kom nooit op de website van Kalmthout.

Hetzelfde verhaaltje bij ‘Voetbal’ (dat kennelijk buiten ‘Sport’ een aparte afdeling verdient): als supporter van Standard kom ik zelden op websites van andere teams en dan nog zou ik hen mijn stem niet gunnen, straffe website of niet.

Verder heb je ook een categorie ‘Radio’.  Ik stel me zo al de Stubrufans voor die minachtend de keuzes MNM en Q-music meteen weglachen, en daarbij geen seconde stilstaan bij het feit dat het hier een websiteverkiezing betreft.

Ook de onderverdeling in de categorieën vind ik soms wat vreemd.  ‘Cultuur & Entertainment’ is sowieso ruim omschreven, maar om daar nu Pukkelpop en Rock Werchter bij te plaatsen?  Dezelfde Stubrufans van daarnet hebben deze bolletjes zo aangevinkt, of ze de website nu bezochten of niet.  Een echt goede site als UitinVlaanderen maakt hierdoor al heel wat minder kans.

De titel ‘Internationale kleppers’ is al helemaal iets onbegrijpelijk: dit is dan weer wél een effectieve opsomming van de beste, meest populaire sites bij elkaar waaruit je er drie moet kiezen.  Dit is overigens de enige lijst waar ik het effectief moeilijk had om te kiezen.

Maar het allerbeste voorbeeld van dat deze verkiezing een beetje raar in elkaar zit vind je onder de categorie ‘Reizen & Toerisme’.  Bij die geselecteerden staat namelijk de website van de NMBS.

De website van de NMBS!  Als beste website!

I rest my case.

Hier komt ie dus!

Gisteren ben ik, in ruil voor een financiële vergoeding en vijf cinematickets, gaan flyeren voor een vzw. Hierbij mijn bevindingen:

1) Vanaf nu heb ik toch wel meer respect voor postbodes.

2) Er bestaan verschillende soorten brievenbussen:

* de brievenbussen in deuren met borstels, zodat je extra hard moet proppen eer de post er eindelijk door is,
* de brievenbussen in deuren die bijten met een tweede, gemene klep,
* de erg lage brievenbussen in deuren van mensen die denken dat postbodes buigzame dwergen zijn,
* de gleuf in de muur (al dan niet voorzien van borstel of bijtklep) en
* de gebruiksvriendelijke, externe brievenbus

3) De meerderheid van de Leuvense bevolking bezit geen gebruiksvriendelijke, externe brievenbus.

4) Als mijn voeten een testament hadden zouden ze mij er na gisteren uit geschrapt hebben.

5) De twee meest rare namen die ik tegenkwam waren Worgwu Chukwuemeka en Nsiakansilakani Sophie. Respect! PS: ik weet niets over jullie gestolen naamkaartjes.

6) Het Begijnhof is een doolhof. De brievenbussen zijn er verstopt. Je hoort voeten, die al een beetje pulp waren, lichtjes huilen op de kasseien.

De mensen moesten lachen want hihi zo toevallig de flits ging af en daar was het knaagdier wat schattig.

Ik denk dat iedereen die het fenomeen photobomb kent zeer weinig onder de indruk was.

De meest oldskool photobomb die ik ken (zo eentje die al bij het begin van het internet circuleerde en dat nog steeds hardnekkig doet) is deze:

Mensen die expres vrijwillig mee op foto’s staan komen uiteraard wel vaker voor:

Andere zijn misschien iets minder intentioneel, maar daarom niet minder geslaagd:

En ja, uiteraard zijn er ook wel eens dierlijke photobombers:

Voor zij die photobomb nog helemaal niet kennen en te lui zijn om te googlen: een heuse collectie kan je hier vinden.

‘Doe jezelf een plezier. Varieer in het verkeer’ is een derde mobiliteitscampagne van het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) in 2009 op initiatief van de Vlaamse minister van Mobiliteit.
Van 4 mei tot 1 juni ziet u daarover affiches langs de Vlaamse gewest- en autosnelwegen.

De climax van de campagne is de boekenactie op donderdag 7 mei 2009. Die dag worden 80.000 exemplaren van de thriller “Grof Wild” van Pieter Aspe gratis uitgedeeld aan al wie die dag de slogan ‘varieer in het verkeer’ toepast en eens de tram, trein of bus neemt.

Met de boekenactie op 7 mei wil de Vlaamse overheid de trouwe gebruikers van het openbaar vervoer belonen en tegelijk verstokte automobilisten aanmoedigen om eens te varieren in het verkeer en zich voor de verandering te verplaatsen met het openbaar vervoer.
In die zin is de boekenactie ook het hoogtepunt van de heen-en-weer week, een campagne die pleit voor milieuvriendelijke mobiliteit en bewust autogebruik, die loopt van 4 tot 10 mei 2009.

Bedenk dat een boek lezen op trein, tram of bus, een stuk aangenamer is dan uzelf op te vreten in de file!

Goh, wat een dikke teleurstelling is die poster alleen al.  Tenzij het een Zoek de fouten-spelletje is tenminste.  Iedereen die het openbaar vervoer neemt kan er zo een hoop vinden:

• Het meisje zit
• Het meisje zit langs het raam
• Het meisje zit alleen langs het raam.  Waar is zweterige dikke Eddy die normaal langs je zit?
• Waar is de bomma met drie tassen die vies kijkend haar plaats wil opeisen?
• Het meisje leest ongestoord.  Geen mp3spelers, drammerige kleuters, luid bellende tieners…
• Geen appelsienschillen, onidentificeerbare vlekken, kruimels of kauwgum in de buurt

En verder:  Pieter Aspe?? Daarmee gaat Vlaanderen er vanzelf van uit dat mensen die het openbaar vervoer nemen totaal geen smaak hebben en enkel van slecht geschreven flutboekjes houden.

Sommige mensen zijn afhankelijk van het openbaar vervoer.  Ik denk dat zij maar al te graag eens zouden variëren.

Over vrouwen en computers wordt nog steeds al te vaak in clichés gedacht.   Afkortingen worden uitgelegd, er wordt gezegd hoe vaak je op iets moet klikken.

Vrouwen houden immers niet van ingewikkelde materie en technologie, met knopjes die hun nagels kunnen breken.  Gadgets of games for girls? Bleh.

Veel marketingmensen lijken nog steeds zo te denken, en de vrouwvriendelijke producten die hier uit voort komen zijn dan ook betuttelend, stereotiep,  en ietwat lachwekkend.

Oh noz!

Hello, puke bucket.

Meh indeed.

Okay if only it were real.

Real cute.

The younger, the better.

Neen, dan beter de Sony Vaio.  De Sony Vaio’s zorgen er voor dat je girly girl wil zijn. De designs zijn vlot, glimmend, met rondingen.  Zelfs het logo is pretty.

De nieuwe VGN-P21Z is daar geen uitzondering op. Hij is de opvolger van de VGN-P11Z.

Deze mini notebook met ATOM-processor, 2GB intern geheugen en 80 GB HDD, webcam en bluetooth is een compact pluimpje van 638g dat je zo meeneemt.

Desnoods in een roze sjakosj.

Vandaag, bij de lancering van de stemtest op deredactie.be, is gebleken dat ze ook nog eens goed zijn in het bedenken van politieke slogans.

Een greep uit het assortiment:

Volgens mij heb ik een natuurlijke afkeer van leukdoenerij en valse lolligheid, want één april kun je bij mij in het lijstje zetten van carnaval en luidruchtige kermisgangers: It does not move me, it does not get me going at all.

Vroeger werd ik steevast wakker met stift op mijn hoofd en tandpasta op de slaapkamerdeurklink, iets dat ik toen al lijdzaam onderging.

Tegenwoordig haal ik de portie ha-ha’s uit de kranten, en voornamelijk Het Belang van Limburg.

Zij houden het niet bij één goede, zou het een aprilvis zijn of toch ook niet-grap, maar gaan helemaal in overdrive: op iedere bladzijde is er een aprilgrap te vinden, helemaal niet van het allure sjonge wat een dijenkletser haha ik moet helemaal naar lucht happen nadat ik uitgerold ben over deze vloer.

Zo is te lezen dat  Jennifer Aniston gisteren in Hasselt aan het shoppen was, dat Floyd Landis traint in Herk-de-Stad en Federer in Bree tennist met Clijsters, dat Steve Stevaert rondrijdt in een golfkarretje, oh wacht, een golfkarretje?  Ha ha ha ha!  Oh ja en dat Jurgen Verstrepen een Jood is.

Die guitige Limburgers toch.

Làchen.

PS: Note hoe het perfect mogelijk is om over Fabiola te praten zonder over haar kapsel te beginnen