Fiedelewie

Dit is wat de soldaten in Afhanistan allemaal moeten meemaken, bloedstollende en spannende terreur en zware fysieke proeven…

“O look the cute koalawala wtf what a weird sound OMG what does he do now!”

Mijn beeld over koala’s is helemaal verknald nu.
Need some real fuziness now.

Bea. Hihi.

Ik hou van reclame.  Als ze goed gemaakt zijn, maar toch vooral als ze zo slecht zijn dat ik er mee moet lachen.  Blinkende vloeren met een zonnebril op.  Een mevrouw met een verstopte neus die zichzelf in een pizza herkent.  Brandweermannen in iemands maag.
Vandaag zag ik reclame voor reclame.  Voor een tentoonstelling over reclame [...]

Eén van de deuren in onze living kraakt een beetje.  Maar niet zomaar.
Als je hem iets te traag toedoet produceert hij namelijk een dolfijnengeluid.
Tot twee maal toe hebben we de dolfijn in onze deur proberen te vermoorden.  Maar de dolfijn komt steeds weer terug.
Waarschijnlijk ’s nachts, als we slapen.
Klikkend van het lachen.

Bonnie Tyler is hier al de revue gepasseerd met haar ‘Total Eclips of the Heart’, tenminste, met haar literal videoclip.
Dat er kennelijk nog meer mogelijk is met dat lied bewijst dit clipje van Only Men Aloud (ongelukkig afgekort tot OMA) ft Bonnie Tyler.
In Lego.
Sweet! En net zo bizar als het origineel.

Het liedje eindigt met “drugs are fun, yeah!” en het filmpje bevat zingende melkflessen, eng verklede mannen, een hippe homie, een dansende bomma en een glijbaan die naar boven glijdt.

Allemaal samen: co-ca-hiheeehihaaaahihaaain!

Zelden zoveel ironie in een Youtubefilmpje gezien.

Gelukkig dat ie het allemaal zo goed opneemt.

Ik geef het toe: vaak, uit het niets, barsten we hier uit in prachtig gezang, elkaar aanvullend en vaak ook de tekst vrij aanpassend.
Een van de liedjes die zich hier het best toe leent is ongetwijfeld ‘Total Eclips of the Heart‘, een klassieke meebruller van jewelste, barstend uit zijn voegen van de emoties.
Toen ik een [...]

Mooi weer in mei, er bestaan vast vele spreekwoorden over in de aard van “Mooi weer in mei, daar hoort vast een spreekwoord bij”.
Mij doet het vooral denken aan mensen die anders niet buiten komen en bij het verschijnen van de eerste zonnestralen, net als de al even vervelende zoemende insecten, samentroepen in het park.  [...]