Het leven als werkmens was dan ook een aanpassing.  Plots moest ik meedoen met de sleur van het leven op de cadans van de te laat komende maar toch veel te vroeg vertrekkende trein.  Opeens liep ik langs mensen op weg naar de bakker.  Gaan werken vond ik niet erg, maar vroeg gaan slapen en vroeg opstaan wel.

’s Avonds klaarwakker woelen in bed.  ’s Ochtends de harde, gemene wekker naar de realiteit, opstaan maar, if you snooze, you lose.  Wakker worden is altijd een beetje sterven.

Maar het ritme kwam er.  Stilaan viel ik ’s avonds in slaap in de zetel, zoals het hoort nietwaar, en in de weekends wordt er voorgenomen om eens geweldig uit te slapen maar het bioritme zei plots nee, zomaar.

Sinds een paar weken is dat opeens ook weer voorbij.   De maan vraagt me naar haar te staren.   Ik doe dat ook gewillig, in mijn pyjama op het terras.  ’s Avonds ben ik nog even moe als anders, maar slapen wil niet meer zomaar lukken.  Ik voel me alsof ik heimwee heb, maar ik ben thuis.

I long for the neon signs of night.

Totally loved it.

15) 01/01/2002 – New Year

Eenvoud siert, en knuffelbare diertjes helpen ook.

14) 12/12/2006: Edvard Munch’s Birthday

Een voor de hand liggende natuurlijk, maar ik vind ‘m toch mooi.

13) 12/02/2009 – Charles Darwin’s Birthday

Leuk hoe de letters rare bloemen zijn.

12) 22/04/2007 – Earth Day

Voor Earth Day heeft Google altijd een aangepast logo, maar die van 2007 doet je ook een beetje aan de opwarming van de aarde denken enzo.  Daarom mag deze in het lijstje.

11) 21/06/2008: First day of the Summer

Zin in de zomer bij het zien van dit logo….

10) 21/11/2008 – René Magritte’s 110th Birthday

Als Belg hoor ik deze er in te zetten, maar hij is ook gewoon mooi.

9) 21/01/2010 – Grandparents day

Dit is eigenlijk een Pools logo, maar ik vind het geweldig!  Extra punt voor de bril van de bomma.

8 ) 26/01/2009  – Chinese New Year

Simpel & stijlvol.

7) 11/04/2008 Mother’s Day

Simpel & schattig.

6) 20/03/2009 – Very Hungry Caterpillar’s 40th Anniversary

Bekend boekje maakt een tof logo!

5) 03/10/2009 – Invention of the bar code

Bij deze heb ik nog speciaal de barcodescanner van m’n androidtelefoon gebruikt om te ontdekken dat hij ‘Google’ leest.

4) 29/20/2009 – Asterix Comic’s 50th Anniversary

Asterix is cool, en dit logo dus ook.

3) 22/04/2002 – Dilbert Google Doodle

Ja, ik ben een van die mensen die Dilbert grappig vindt.

2) 22/11/2009 – 50th Anniversary of Sandmännchen

Het baardje alleen is al voldoende voor een tweede plaats.

1) 09/11/2009 -40th anniversary of Sesame Street

Grappig, origineel en een dosis herinneringen.

Met waarlijk dappere helden!

Pràtende dolfijnen!

En met ontploffende dingen!

Taglines never lie.

Ik vraag me wel eens af waarom.  Wat is er zo leuk aan?  Meestal gaat het over hetzelfde.  Een grote witte haai jaagt op een school vissen die uit elkaar spat.  Leeuwinnen, rennend achter een wegschietende gazelle. Een orka aan de kustlijn, spiedend op een hoopje zeehonden. Tuimelende dolfijnen die doen alsof ze schattig zijn. Kleurrijke vogels.  Eenzame ijsberen.  Rondtrekkende olifanten.

Zelden eens een lama, capibara, struisvogel, blobvis of chinchilla.

Een van mijn favoriete dieren om naar te kijken blijft desondanks de haai.  Terwijl ie dreigend door het water zweeft en de commentaarstem dingen zegt die andere comentaarstemmen me al hadden toevertrouwd blijf ik enthousiast inwendig een Jaws-tune afspelen*.

Een andere van mijn favorieten is het nijlpaard.  Omdat het er grappig uitziet en veel mensen doodt. Omdat het niet vooruit schijnt te komen terwijl het toch 60 km/uur kan.  Omdat vissen hen wassen.

Maar het allerleukste blijven de WTF?!-momenten.  Zelfs na het zien van talrijke documentaires zijn er dieren wiens naam je nog nooit hoorde en ook meteen vergeet.  Dieren die enkel doen denken Wie verzint er nu zoiets? Over het rare gedrag, zoals vissen die een rots beklimmen, kan ik het niet eens hebben.

Maar dat maak ik hierbij meteen goed met een hoop foto’s van WTF-dieren.

*Behalve bij de walvishaai, dan maak ik meestal luidop stofzuiggeluiden

In het Heilig Hartziekenhuis te Leuven had ik hoge verwachtingen van het maken van zo’n echo.  Ik hoopte op grote machines, dokters die achter glas toekeken en op een computerscherm mijn binnenkant zien verschijnen, en een of ander blits schort.

Zeker toen een al wat oudere man (die zich nog altijd veel vlotter voortbewoog dan ik) me kwam melden dat ‘het machine klaar was’ huppelde ik (in gedachten weliswaar) richting de deur die me werd aangewezen.

Daar moest ik helaas nog een tijdje plaatsnemen op een stoeltje aangezien de Mevrouw van Het Machine het nog te druk had met vertellen tegen een zuster over de zwemles van haar kind.
Niet getreurd, ik genoot wat van het bizarre industriële interieur.

Vast zeer bijpassend bij de zware machine, dacht ik dan.

Na enige minuten begon het verhaal van de Mevrouw en het wachten me te vervelen en liet ik aan de oudere man weten dat het wel eens tijd werd voor mijn mooie, inwendige foto’s.

Wat een teleurstelling toen er helemaal geen groot machine bleek te zijn!  Bovendien was de Mevrouw van het Machine dat eigenlijk helemaal geen echt groot Machine is redelijk boos op mij, omdat ik haar gesprek over de zwemles had afgebroken weet je wel, en ze was net aan het gedeelte over het Marokkaantje met watervrees, hahaha.

Nadat ze me had volgesmeerd met smurrie en wreed hard over mijn bommapezen had gestreken weigerde ze me ook nog eens meer uitleg te geven over hoe mijn innerlijke zelf zich voor haar manifesteerde.

Dat verdict viel een paar dagen later: overbelasting met beginnende verkalking, oftewel achillespeestendinose met beginnende calcificatie bilateraal.

Eergisteren maakte ik mijn eerste afspraak met een kinesist.  Vriendelijke mensen wisten me al te vertellen dat zoiets Heel erg veel Pijn doet.

Google leerde mij net ook dat het anders wel al meer dan bekend is dat er een heel deel evil bunnies bestaan: konijntjes die niet eens meer de moeite doen om schattig te lijken of hun kwaadaardigheid te verbergen.

Uiteraard raakte dit al bekend in 1975 dankzij de film Monty Python and the Holy Grail. Verder is er ook bijvoorbeeld Frank The Bunny uit Donnie Darko.

Ook van de evil bunny verkleed als kindervriend zijn bewijzen genoeg te vinden op het wereldwijde web, waaronder bijvoorbeeld de volgende klassiekers:

Verder circuleren er voldoende foto’s van gedomesticeerde evil bunnies, geplaatst door eigenaars die wel wéten dat hun huisdier evil is, maar niet meer ondernemen dan het bedenken van een capshun over hun bunneh.

Ten slotte heb je nog de bondgenoot van de evil bunny, met name de mens.

Zelfs Obama, de machtigste man ter wereld, blijft niet gespaard…

Zoals jullie merken is the evil bunny overal, echter in die mate dat ik hem niet meer geloofwaardig vind.

De enige enge bunny in mijn ogen blijft dus de dust bunny.

Shitmydadsays is de account van een 29-jarige die terug bij zijn ouders inwoont en dingen tweet die zijn vader zegt.

Waarom wil ik zoiets volgen?

Daarom!:

“Your brother brought his baby over this morning. He told me it could stand. It couldn’t stand for shit. Just sat there. Big let down.”

“I don’t need more friends. You got friends and all they do is ask you to help them move. Fuck that. I’m old. I’m through moving shit.”

“You look just like Stephen Hawking…Relax, I meant like a non-paralyzed version of him. Feel better?… Fine. Forget I said it.”

“Son, no one gives a shit about all the things your cell phone does. You didn’t invent it, you just bought it. Anybody can do that.”

“The baby will talk when he talks, relax. It ain’t like he knows the cure for cancer and he just ain’t spitting it out.”