Fiedelewie

Eén van de deuren in onze living kraakt een beetje.  Maar niet zomaar.
Als je hem iets te traag toedoet produceert hij namelijk een dolfijnengeluid.

Tot twee maal toe hebben we de dolfijn in onze deur proberen te vermoorden.  Maar de dolfijn komt steeds weer terug.

Waarschijnlijk ’s nachts, als we slapen.

Klikkend van het lachen.

De nieuwe vlaag van ontevredenheid in postbodeland deed mij denken aan mijn ééndaagse ervaring als postbedeler; een ervaring die ik ook neergeschreven had en best wel nog eens met jullie wil delen, vriendelijk als ik ben.

Hier komt ie dus!

Gisteren ben ik, in ruil voor een financiële vergoeding en vijf cinematickets, gaan flyeren voor een vzw. Hierbij mijn bevindingen:

1) Vanaf nu heb ik toch wel meer respect voor postbodes.

2) Er bestaan verschillende soorten brievenbussen:

* de brievenbussen in deuren met borstels, zodat je extra hard moet proppen eer de post er eindelijk door is,
* de brievenbussen in deuren die bijten met een tweede, gemene klep,
* de erg lage brievenbussen in deuren van mensen die denken dat postbodes buigzame dwergen zijn,
* de gleuf in de muur (al dan niet voorzien van borstel of bijtklep) en
* de gebruiksvriendelijke, externe brievenbus

3) De meerderheid van de Leuvense bevolking bezit geen gebruiksvriendelijke, externe brievenbus.

4) Als mijn voeten een testament hadden zouden ze mij er na gisteren uit geschrapt hebben.

5) De twee meest rare namen die ik tegenkwam waren Worgwu Chukwuemeka en Nsiakansilakani Sophie. Respect! PS: ik weet niets over jullie gestolen naamkaartjes.

6) Het Begijnhof is een doolhof. De brievenbussen zijn er verstopt. Je hoort voeten, die al een beetje pulp waren, lichtjes huilen op de kasseien.

Wie zou er het sterkst zijn, Jerom of Jan Spier?

Dat de aandachtspanne van een tweejarige vrij beperkt is, moge duidelijk wezen. Toch werd er maar liefst vijf minuten gespeeld met een op de Leuvense kermis gewonnen golfset.

Stap 1: Het ongeveer juiste gebruik van het golfspel

De golfclub wordt op vrijzinnige wijze gehanteerd om een voor de rest min of meer juist golfspel te spelen.

Stap 2: Het golfballetje wordt op korte tijd in de mensenmassa verloren

Na luttele seconden gebeurt wat al lang op voorhand vaststond: het balletje wordt net iets te enthousiast weggeslagen.

Stap 3: De golfclub wordt voor andere doeleinden gebruikt die even interessant zijn

Als het balletje weg is, kan de club nog altijd interessant zijn voor het meppen naar familieleden die wel nog een balletje bezitten.

Stap 4: Het zitten en zwaaien

Het wordt al bij al een beetje saai, er even bij gaan zitten lijkt voorlopig de enige oplossing.  Ondertussen is het balletje wel gerecupereerd.

Stap 5: De golfclub aan verdere inspectie onderwerpen

Kwestie van zeker te zijn wat we binnen vijf seconden wegleggen en verder negeren.

Bonnie Tyler is hier al de revue gepasseerd met haar ‘Total Eclips of the Heart’, tenminste, met haar literal videoclip.

Dat er kennelijk nog meer mogelijk is met dat lied bewijst dit clipje van Only Men Aloud (ongelukkig afgekort tot OMA) ft Bonnie Tyler.

In Lego.

Sweet! En net zo bizar als het origineel.

Het liedje eindigt met “drugs are fun, yeah!” en het filmpje bevat zingende melkflessen, eng verklede mannen, een hippe homie, een dansende bomma en een glijbaan die naar boven glijdt.

Een kerel loopt moeizaam met een gigantische staanplant over de jaarmarkt.
Hij moet uitwijken voor een groepje jongens, waarvan er eentje in een rolstoel zit.

Jongen in rolstoel: Haha, jij kocht een plant!

Jongen met plant: Haha, jij bént een plant!

I must admit, I laughed out loud.

Zelden zoveel ironie in een Youtubefilmpje gezien.

Gelukkig dat ie het allemaal zo goed opneemt.

Iets meer dan een week geleden kwam deze foto in het nieuws.

De mensen moesten lachen want hihi zo toevallig de flits ging af en daar was het knaagdier wat schattig.

Ik denk dat iedereen die het fenomeen photobomb kent zeer weinig onder de indruk was.

De meest oldskool photobomb die ik ken (zo eentje die al bij het begin van het internet circuleerde en dat nog steeds hardnekkig doet) is deze:

Mensen die expres vrijwillig mee op foto’s staan komen uiteraard wel vaker voor:

Andere zijn misschien iets minder intentioneel, maar daarom niet minder geslaagd:

En ja, uiteraard zijn er ook wel eens dierlijke photobombers:

Voor zij die photobomb nog helemaal niet kennen en te lui zijn om te googlen: een heuse collectie kan je hier vinden.